piątek, 28 września 2018

Młodzi matematycy

Czy zastanawialiście się dlaczego wasze dzieci mają problem z dodawaniem, mnożenie? Najprościej jest powiedzieć, że jest nie zdolne, że Pani że uczy. Jest też bardzo wiele innych wymówek. Ale proszę popatrzcie na własne postępowanie w czasie gdy wasz potomek nie chodzi jeszcze do szkoły. Telewizor, tablet, smartfon jest bardzo pomocny, ale tylko jeśli właściwie z niego kożystamy. W codziennej pogoni zapominamy, że nauka to własne doświadczenie. Narysowane kasztany nic nie znaczą, trzeba zabrać własne, pozwolić policzyć, podzielić na części. Poczuć ich ilość, to jest matematyka. Pamiętam liczenie na patyczkach, każde działanie było poparte własnym doświadczeniem.
Skutek jest taki, że mamy licealistów, którzy nie potrafią narysować figur nie tylko trójwymiarowych ale także płaskich. Nie potrafią liczyć w pamięci, o przesuwaniu przecinka przy mnożenie mgliście kiedyś  słyszeli itd.
Chcecie znaleźć winnych, a to rodzice są odpowiedzialni za własne dzieci. Patrzcie co one robią w szkole i interweniujcie.

niedziela, 15 października 2017

Popularne dys-

Czy problemy z matematyką są tylko objawem lenistwa? Myślę, że większość z nich jest wypadkową wielu zdarzeń. Najpierw są pierwsze niepowodzenia, potem zniechęcenie. Powodem często są problemy wynikające z dysleksji, a wręcz dyskalkulii. Z moich obserwacji częściej dotykają chłopców, a także leworęcznych. Problemy matematyczne są tak różne jak różni są ludzie. Większość robi błędy przy pisaniu, mylą im się znaki, nie " widzą" nawiasów, mają nietypowy tok rozumowania. Standardowy błąd popełniają przy potęgowaniu. Dwa do potęgi trzeciej to często sześć, po zapisaniu dają odpowiedź prawidłową. Chaotyczne pismo przeszkadza im przy powtórkach. Zawsze pierwszym  zadaniem jest nauczyć  poprawnie zapisywać działania. Zadaję do sobie pytanie gdzie byli ich nauczyciele przez te wszystkie lata?

poniedziałek, 13 marca 2017

Matura

Wielkimi krokami zbliża się matura. Uczniowie czują popłoch i nawet ci co mają lepsze oceny, testy piszą marnie. Pytanie dlaczego? Większość patrzy i nie widzi. Nie rozumieją poleceń, a jak zrozumieją , to nie widzą rozwiązań. System, czy nauczyciele? A może jednak uczniowie? Dwa lata nic nie robienia, bo przecież zdadzą do następnej klasy, połowa klasy nie dostanie jedynek. A potem pobudka na ostatnim roku nauki. W kilka miesięcy chcą nadrobić zaległości z kilku lat, bo często okazuje się, że i w gimnazjum przemykali się z klasy do klasy. Czy nauczyciele są winni tej sytuacji, oczywiście, że tak. Pozwalają na nic nie robienie. Jednak i dziś zdarzają się tacy co wymagają i egzekwują, niestety jest ich nie wielu.

wtorek, 20 września 2016

Lubię matmę

   Najprzyjemniejszy moment w uczeniu innych, to ten kiedy mówią:
 Chyba polubię matematykę. Najczęściej tak mówią małe dzieci, które tak naprawdę nie mają ogromnych zaległości. Nikt nie pokazał im jak ciekawy jest to przedmiot. A matematyka jest piękna. Wiem, że wiele osób pomyśli sobie o mnie, że jestem wariatką. Matematyka uczy logicznego myślenia i kojarzenia faktów, nie lubi luk. Niestety jak odpuścimy sobie jakiś dział to nie da się dalej kontynuować wydajnej nauki. Podobnie jest z językami obcymi.
   Gdy widzę ten wzrok, który mówi" Ja rozumiem" wiem, że dalsza nauka ma sens. Dzisiejszy system ogłupia dzieci. Nauczyciele nagminnie nie sprawdzają prac domowych, brak powtarzania materiału. Idące do gimnazjum dzieci nie potrafią liczyć. W liceum, często uwsteczniają się. Zdania ja nie lubię ułamków, pierwiastków funkcji, można dowolnie sobie wstawiać, są na porządku dziennym.
   Cieszę się, że nadal są osoby, którym nieco zależy by coś umieć, które mówią
 Ja wreszcie rozumiem.

poniedziałek, 5 września 2016

Matura

   Przyszedł czas wyboru... Co zdawać na maturze. Ten dziwny twór zmusza zdawanie przedmiotu na poziomie rozszerzonym-bez konieczności zdania go. Czy to ma jakiś sens? Moim zdaniem nie. W 4 klasie następuje wybór rozszerzenia, pomijam to, że przymusowo wybrali matematykę rozszerzoną idąc do klasy 1. Idąc do klasy mat-fiz musiałam zdać maturę z matematyki, teraz można wybrać  cokolwiek.
   Pani z technikum ( uczniów chyba 24) była w szoku, że aż 8 osób będzie zdawało maturę-w tym 3 rozszerzoną. Następny szok przeżyła gdy uczniowie uświadomili jej, że chce powtarzać logarytmy, których jeszcze nie było. Co ma robić reszta klasy, kiedy te kilka osób będzie przygotowywać się do matury? No mają nie przeszkadzać.
   Jak można nie uczyć przez 3 lata? Uczniowie technikum zazwyczaj mają wtórne problemy z matematyką. I na prawdę wiem co piszę.

piątek, 19 lutego 2016

Czy nauczyciel uczy?

Nauczyciele zjedzą mnie za to co napiszę, lecz trudno mi wysnuć inne wnioski. Ogromnej większości po prostu nie chce się uczyć, jedynie obawa przed utratą pracy mobilizuje ich do przyjścia do szkoły. Gdyby z takim zaangażowaniem pracowali np. w sklepie, wywalono by ich na zbity pysk po pierwszym tygodniu. Często piszą o wypaleniu. No cóż wiele osób, w ramach terapii, zaprosiłoby ich do swojej pracy. Takie 8 godzin przy taśmie lub sprzątaniu, szybko pomogłoby pokonać wypalenie zawodowe. Jest szybka terapia- zmiana pracy, ale nie, przecież gdzie indziej trzeba zasuwać 40 godzin tygodniowo, by zarobić na swoją pensję. Zawsze powtarzam, że za pracę należy się płaca, ale wielu nauczycieli to rodzicom powinno dopłacać za zniechęcenie dzieci do nauki. To, że uczeń nie rozumie przestało być problemem nauczyciela. On swoje godziny odbębnił, a problem ma rodzic.
  Od razu zaznaczam, że nie wszyscy tak postępują. Znam nauczycieli, którzy dobrze wypełniają swoje obowiązki. Naprawdę tacy też chodzą po ziemi.
  Dobija mnie ciągłe podkreślanie ile to Oni przygotowują się do lekcji, ile czasu sprawdzają prace domowe. Pewne grupy nauczycieli mają sporo do sprawdzania. Ale na Boga studia chyba studia pozwoliły im opanować materiał, który uczą. Tłumaczę matematyki dzieci od podstawówki do końca szkoły średniej. Gdy pojawiają się to siadam i tłumaczę.
  W tym wszystkim winni tęż są rodzice, że nie egzekwują od szkoły tego co powinna robić.

poniedziałek, 18 maja 2015

Po co nam mózg?


Najbardziej zadziwia mnie gdy zadania matematyczne robione są bez rysunków. Ostatnio spotkałam się z takim przypadkiem w klasie pierwszej liceum. Nie jest to odosobniony przypadek. Pani stwierdza, że rysunek jest nie potrzebny. Owszem, może jest niepotrzebny, zadanie robimy rachunkowo, ale pozwala zrozumieć co i dlaczego liczymy.
W zadaniu był układ równań: jedno równanie to prosta drugie okrąg. Ja to wiem, może Pani również, ale uczennica nie wiedziała . Nie miała pojęcie( sprawdziłam zeszyt nie było tego na lekcji) jak mając równanie narysować okrąg, jak odczytać środek i promień. Do rysowania prostej wymagana jest tabelka. Ludzie to nie przedszkole, pewne rachunki muszą być wykonane w pamięci. Rysowanie prostej powinno być zajęciem na góra 5 minut, dwa punkty i po sprawie, ale nie, jest wymagana tabelka. Ludzie to nie przedszkole. Uczmy używać mózgu do myślenia.

czwartek, 16 kwietnia 2015

Dyscyplina?

Fajny sposób na zdyscyplinowanie uczniów znalazła Pani z gminnego gimnazjum. Nie wiem jak bardzo skuteczny, ale na pewno przynoszący korzyść uczniom. Ponieważ klasa dość gadatliwa Pani serwowała im co tydzień kartkówki. Uczniowie zmuszeni byli do nauki, nikt nie chciał nałapać jedynek. Niestety po kilku tygodniach Pani zbrzydło sprawdzanie, tak myślę, i przestała sprawdzać wiedzę uczniów. Mam tylko nadzieję, że oni nie gadają, lecz słuchają.
Właśnie się dowiedziałam, że brak kartkówek był spowodowany chorobą Pani. Dwa tygodnie w 1 kl. gimnazjum bez matmy (5 godzin tygodniowo). Widzicie już te zaległości? Myślicie, że Pani goni materiał? Dzieci oczywiście gadały, po 2 tygodniach trochę się przyzwyczaiły, że do tego służy matma. Na dzień dobry kartkówka.

piątek, 10 kwietnia 2015

Fajny Pan


  W dzisiejszych czasach coraz więcej dzieci pobiera naukę nie wychodząc z domu. Powody są różne. Czasem przekonanie, że sami lepiej dopilnujemy  edukacji (dziś zastanawiałabym się nad posyłaniem dzieci do młodszych klas, często po prostu traciły czas), czasem względy zdrowotne. Nauczyciel przyjeżdża do domu i ma uczyć, niestety często traktują to jak karę? Nauczyciel matematyki w klasie maturalnej stawia za sprawdziany 4, czyli nie jest źle. Jednocześnie uczeń nie potrafi rozwiązać podstawowych testów. Czy tylko ja uważam, że coś jest nie tak? Nauczyciel dołuje ucznia mówiąc :i tak nie zdasz, po co się uczysz. Fajny Pan. Po co on skończył studia? No chyba nie po to, żeby uczyć, ale żeby przychodzić do pracy. Uczeń niech sobie radzi. Nauczyciela nikt nie rozliczy z efektu pracy, przecież miał tępych uczniów....przez kolejnych wiele lat.
Rodzice często nie potrafią interweniować, a na wsi nadal jeszcze jest mit nieomylnego nauczyciela. Półtora godziny matematyki w tygodniu, przy nauczaniu ucznia w domu, w klasie maturalnej (bez zaległości z podstawówki), chętnego do odrabiania prac domowych, powinno wystarczyć na przygotowanie do zdania matury podstawowej. Takie jest moje zdanie. Nawet tablice matematyczne dane uczniowi są z przed jakichś 6 lat, i są częściowo nieaktualne.

wtorek, 2 kwietnia 2013

Tablica interaktywna

Czy ktoś wie do czego służyć może w szkole tablica interaktywna? Myślę,że do wielu rzeczy służy wielu nauczycielom, ale są i takie kwiatki, które wyświetlają strony internetowe. W klasie maturalnej nauczyciel uruchamia laptop i wyświetla stronę bardzo dobrą zresztą. Tylko czy ma zgodę autora na to? Raczej nie.Uczniowie śledzą sposób rozwiązania przykładów, ale zaraz po co tam jeszcze nauczyciel. Mógłby w tym czasie sprzątać szkołę, tylko po co tak droga sprzątaczka? No i po co uczniowie mają iść do szkoły, komputer każdy ma w domu, można z herbatką w dłoni oglądać tą i inne ciekawe strony. Nie marnować czasu na chodzenie. Nauczyciel powinien wytłumaczyć, a do tego wystarczy kreda zwykła tablica, wiedza i najważniejsze chęci. Potem dziwne jest,że uczeń w klasie maturalnej nie radzi sobie z ułamkami{ wchodzą w klasie 4 ps} wzory skróconego mnożenia{ gimnazjum}, a pierwiastki, logarytmy i trygonometria wywołują obłęd w oczach.

sobota, 2 lutego 2013

Mnożenie

Ostatnio zobaczyłam "fenomenalną " pracę nauczyciela matematyki w kl. 4. Wydawałoby się, że małe klasy dają możliwość nauczania. Otóż nic bardziej mylnego. Pani kazała nauczyć się tabliczki mnożenia, ale nie powiedziała jakie metody stosować. Ktoś powie to proste. Dla dorosłych , którzy umieją proste, ale jak powiedzieć czwartoklasiście, w jaki sposób on ma to opanować. Dziewczynka w 4 klasie, na pytanie, czy umie tabliczkę, Niepewnie odpowiedziała mi " TAK". Na pytanie , ile to  $ 3 \cdot 4$ dała prawidłową odpowiedź. Problem pojawił się przy $ 7 \cdot 8$ . Czekałam dłuższą chwilę na odpowiedź. Ona po prostu dodawała siódemkę osiem razy. Po zakończeniu tej operacji zapomniała co miała zrobić. Problemem nie była dzielenie pisemne co sygnalizowała mama, ale nieumiejętność mnożenia. Nauczyłam ją mnożenia na palcach, sposobu mnożenia przez $11$. Obie metody są wspomagające, Sama nauczyła się w domu tabliczki do $5$. Kazałam jej pisać przykłady po 20 razy mówiąc na głos co pisze. Potrójne działanie na mózg daje dobre efekty. Nie wystarczy mówić nauczcie się, trzeba pokazać w jaki sposób.

czwartek, 3 stycznia 2013

Ułamek z liczby

Zadanie:
 Jasio wydał $4$  zł jest to $\frac{2}{3}$ tego co posiadał. Ile miał pieniędzy?
 Niby proste. Dziecko mi mówi: Pani kazała napisać równanie
\[\frac{2}{3}\cdot x=4\]
Tylko Pani nie powiedziała: Dlaczego mają to zrobić i co to oznacza.. Zacznijmy od podstawowego pytania czy Jasio miał więcej niż wydał, czy może jednak mniej. Każdy stwierdzi, że więcej, a to znaczy że nasz oczekiwany wynik ma być większy niż $4$. Coś już wiemy. Dzieci też wiedzą, że mają te liczby pomnożyć(tu jest obojętne która jest pierwsza) lub podzielić i tu, niespodzianka, jest ogromna różnica, która liczba jest pierwsza. Narysujmy prostokąt i podzielmy go na trzy części. Dwie z nich to właśnie to co wydał Jasio, spytajmy się ile wynosi jedna część, mamy odpowiedź $2$, to ile trzy części - $6$. Równanie nie jest konieczne do tego rozwiązania, ale teraz wiemy jaki ma wyjść wynik. Najprościej robić te zadania przy użyciu proporcji, ale to kolejne reformy usunęły ze szkoły.

niedziela, 30 grudnia 2012

Początek...

   Od dłuższego czasu nosiłam się z zamiarem pisania o matematycznych problemach dzieci. Kłopoty zawsze mają początek w szkole podstawowej, nieopanowanie pewnej partii materiału powoduje, że później czegoś nie potrafią zrobić. Także rodzice nie pomagają. Mówią - ja też nie rozumiałem, co dziecko wtedy myśli? Jest usprawiedliwione we własnych oczach, nawet nie próbuje rozumieć.   
   Problemem są też nauczyciele wczesnoszkolni. Zazwyczaj nie lubili matematyki i dlatego wybrali nauczanie początkowe. Jak ktoś, kto nie lubi przedmiotu, może go skutecznie uczyć?
   Matematyka wymaga wyobraźni przestrzennej, a tu likwiduje się plastykę i te absurdalne ćwiczenia. Dzieci uczą się wypełniać rubryki, nie rozumieją co czytają, choć czytać potrafią. Przepisywanie zadań do zeszytu szkoliło technikę pisania, czytania ze zrozumieniem. Matematyki uczymy się przez powtarzanie, szukanie rozwiązań problemów. Trzeba zrozumieć, a potem robić. Niejednokrotnie słyszę Pani kazała robić tak... ale ja nie wiem dlaczego? Spotkałam osoby uczące się na pamięć rozwiązanych kilkudziesięciu zadań, czy one są niezdolne? Raczej bardzo zdolne, ja nie nauczyłabym się tego bez rozumienia.